Jæææja, það er löngu kominn tími á færslu! við komum heim 12. jan
og höfum ekki drullast til að gera færslu! ég vil meina að það sé
útaf því að hvorugur okkar nennir að skrifa mikið um
útskriftarferðina sem er jú mjög auðveldlega hægt að gera
Ferðin var drullugóð... verð samt að viðurkenna að ég var rólegri
en ég hafði ætlað mér, en maður fékk sér nú aðeins í tánna
samt...
Sögusagnir segja að ég sé kallaður Stebbi prútt eftir ferðina! það
er náttúrulega bara snilld, ekki það að ég hafi verið að prútta
mikið og kaupa fyrir sjálfan mig... var bara að hjálpa félögunum og
líka að fokkast í blökkumönnunum á ströndinni (ekki það að
hörundslitur skipti einhverju máli, það vildi bara svo óheppilega
til að þetta voru allt svertingjar... kalla þá bara
strandarmenn)...
Dæmi:
þeir voru að reyna að selja manni einhver feik rolex á ca 40
evrur... mér fannst alltaf jafn fyndið að spurja "is this rolex?"
og þeir náttúrulega "yes yes real rolex!" með bjöguðum hreim...
reynið bara að setja ykkur í aðstæður til að geta hlegið að þessu

en allavega... þá stóð ég alltaf fastur á mínu tilboði sem var 5
evrur... strandarmennirnir fóru alltaf niðrí 10 evrur og skunduðu
svo burt... en þegar mér tókst að ná úrinu niður í 5 evrur þá sagði
ég alltaf bara "no I don't want it"... fæ smá samviskubit þegar ég
hugsa til baka, en mér fannst þetta samt bara mátulegt á
strandarmennina sem voru alveg einstaklega uppáþrengjandi...
einhverjir töluðu um að fá sér flugnaspaða og slá "þetta" frá sér
en gamanið hjá mér entist ekki lengi og var ég hreinlega heppinn að
vera ekki stunginn (enn og aftur vil ég minna á að þetta kemur
hörundslit ekkert við)... en það endaði þannig að strandarmennirnir
könnuðust allir við mig og forðuðust mig!
En í dag er ég á kalda íslandinu að vinna... 100% vinna á meðan
félagarnir eru að leika sér í skólanum... finnst það frekar skrýtið
en mér veitir ekki af peningunum eftir þessa blessuðu
útskriftarferð!
Fann reyndar 24000 kall í skúffa heima um daginn, og náttúrulega
það fyrsta sem ég gerði var að hringja í gjaldkerann og spurja
hvaða peningur þetta væri og hvort ég ætti hann... hún kannaðist nú
ekki við hann og ég var sáttasti maður Evrópu og tróð öllum
peningnum í veskið mitt og var voða grand að versla í hyrnunni útaf
því að þegar ég opnaði veskið þá þurfti ég að passa að peningarnir
myndu ekki poppa uppúr veskinu og dreifast um alla sjoppuna! en
neinei, daginn eftir var gleðin mín hrifsuð úr greipum mér þegar
upp úr krafsinu kom að þetta voru rútupeningar sem nemendafélagið
átti... ég hef átt mjög erfitt með að ná mér eftir þetta áfall, en
ég er á bataleið samt sem áður
jæja, þetta var fínasta færsla á þessu glæsta nýja ári... er meira
að segja að spá í að koma mér í form og allan pakkann, hætta þessu
helvítis drolli sem er alltaf á mér í íþróttum! er búinn að vera
svo latur á fótboltaæfingum síðustu mánuði að ég er bara orðinn
drullulélegur... og ég var nú ekkert frábær fyrir
við frændurnir ætlum að reka á eftir hvor öðrum... held að það eigi
eftir að virka útaf því að hvorugur okkar vill nú tapa... ekki vill
jónmundur tapa fyrir yngri frændanum og ekki vill ég tapa fyrir
einhverjum titt...
en þetta er komið meira en gott í bili og bið ég bara að
heilsa!